Strona główna
Wiersze z życia wzięte
Wiersze wojskowe
Wiersze satyry
Wiersze dla matki
Wiersze dla babci
Wiersze dla dziadka
INNE
Impressum |
|
|
Marzenia
Sięgając myślami w głąb duszy mojej,
Starałem się przyjrzeć psychice swojej.
Ujrzałem wtedy patrząc na siebie,
Jak me pragnienia pływały po niebie.
Skórczony stan ducha we mnie górował,
W niedospełnienia marzenia się schował.
Przybity, przyziemny, jak by zgaszony,
Czułem się jakiś mocno skurczony.
Popadłem wtedy w stan przygnębienia,
Gdyż z marzeń zostały tylko pragnienia.
Jak byłem w harmonii czy podniecony,
Czułem się wówczas bardziej rozszerzony.
Pragnąłem by wiecznie to uczucie trwało,
I się zdziwiłem, to się spełniało!
Zatem dlaczego w tym pierwszym stanie,
Nie chciało się spełnić moje błaganie?
Przyziemne i materialne chciejstwa to były,
Dlatego w świadomości się nie spełniły.
Świadomość przy materii siedzi sobie nisko,
Dlatego na materię nie wpłynie to zjawisko.
A skąd się wzięła ta inna potrzeba?
Czy chcemy sięgać bez końca, do nieba?
Potrzeba spokoju, szczęścia i radości,
Harmonia życia niech w duszy zagości.
Takiej motywacji w życiu nam potrzeba,
Gdyż materializm szczęścia nam nie da.
Ciągle nam będzie czegoś brakowało,
Życie jest krótkie, a nam zawsze mało!
Dotknięty przez niedosyst, czy nienasycenie,
Materii nie zmienię poprzez polecenie.
Włączam więc w umyśle świadomość dostatku,
I ze szczęścia pływam jak na jakimś statku.
Autor: kawencja |
|
|
|
Recepta na miłość
By światło życia w człowieku istniało,
I z duszy jego szczęście tryskało.
Potrzebna jest miłość z odwzajemnieniem,
Gdyż w platonicznej jest tylko marzeniem.
Obdarzaj miłością codziennie tego,
Od którego oczekujesz tego samego.
Po tysiąckroć więcej w twym sercu zagości,
Otrzymanej niż danej, przez Ciebie miłości.
Jeśli jej szukasz, naucz się dawać.
Bez tego nie można tylko dostawać.
Autor: kawencja |
|
|
|
